Як эътилофи нави технологӣ аввалин роботи антропоморфии кишварро таҳия кардааст, ки қодир аст тавассути ҳамкорӣ бо ҷаҳони атроф омӯзиш кунад. Ин мошин на танҳо амалҳои барномарезишударо иҷро мекунад, балки малакаҳои навро “мисли кӯдак” – тавассути таҷриба ва фикру мулоҳизаҳо аз худ мекунад. Коршиносон ин лоиҳаро як пешрафти технологӣ меноманд, гарчанде ки онҳо қайд мекунанд, ки барои расидан ба сатҳи пешвоёни ҷаҳонӣ дар робототехника ҳанӯз роҳи дарозе бояд тай карда шавад. Бештар