Гурӯҳи олимони Донишгоҳи Таскиги дар таҳияи консепсияи бодбонҳои рӯшноӣ ба пешрафти назаррас ноил шуданд. Ин технология дар оянда метавонад зондҳои бесарнишинро то суръати 20 фоизи суръати рӯшноӣ тезонад. Чунин технология, ки ба принсипи тезондани лазерӣ асос ёфтааст, имкон медиҳад ба наздиктарин ситора ба Замин — Проксимаи Кентавр — ҳамагӣ дар давоми тақрибан ду даҳсола расид, дар ҳоле ки барои ракетаҳои муосири кимиёвӣ чунин парвоз садҳо ҳазор солро талаб мекард. Муҳаққиқон тарҳи инноватсионии бодбони фотон-кристаллиро пешниҳод карданд, ки барои бартараф намудани маҳдудиятҳои асосие пешбинӣ шудааст, ки қаблан ба татбиқи ин идея халал мерасониданд.
Тарҳҳои анъанавии бодбонҳои рӯшноӣ истифодаи пардаҳои полимериро бо рӯйпӯши металлӣ пешбинӣ мекунанд. Аммо чунин мавод ногузир як қисми энергияи лазерро фурӯ мебарад ва онро ба гармӣ табдил медиҳад, ки самаранокиро коҳиш медиҳад. Кӯшишҳо барои баланд бардоштани қобилияти инъикос тавассути илова кардани қабатҳои нав массаи бодбонро зиёд мекунанд ва мушкили ба доираи пӯшида монандеро ба вуҷуд меоранд, ки ба мушкилоти формулаи классикии ракетаҳо шабоҳат дорад.
Олимони Таскиги ин монеаро тавассути сохтани бодбон аз маводи диэлектрикии сесатҳӣ бо сохтори наноандоза бартараф карданд. Сохтори таҳияшуда аз сутунчаҳои германий, сӯрохиҳои ҳавоӣ ва матритсаи полимерӣ иборат аст. Чунин омезиши мавод бо нишондиҳандаҳои гуногуни шикаст ба истилоҳ минтақаи манъшудаи фотониро ба вуҷуд меорад.
Он ҳамчун оинаи хеле интихобкунанда амал мекунад: бодбон шуоъҳои лазериро дар дарозии мавҷи муайян — 1,2 микрометр — қариб ба таври комил инъикос намуда, қобилияти инъикоси тақрибан 90 фоизро таъмин мекунад, аммо ҳамзамон барои қисми боқимондаи спектри радиатсияи Офтоб шаффоф боқӣ мемонад. Ин имкон медиҳад, ки гармшавии аз ҳад зиёди сохтор ҳадди ақал карда шуда, сабукӣ ва самаранокии он нигоҳ дошта шавад.
Барои санҷидани назарияи худ гурӯҳ на танҳо як қатор моделсозии компютерӣ анҷом дод, балки прототипи воқеии мембранаро низ сохт. Бо истифода аз литографияи электронию шуоӣ ва таҳшинсозии вакуумӣ, муҳаққиқон тавонистанд сохтореро созанд, ки сутунчаҳои германӣ бо паҳнои 200 нанометр ва сӯрохиҳои ҳавоӣ бо диаметри 400 нанометр дар қабати полимерии ғафсиаш 200 нанометр дошт.
Таҷрибаҳо дақиқии баланди истеҳсол ва қобилияти амалии ин консепсияро тасдиқ карданд.
Моделсозии шароити парвози кайҳонӣ нишон дод, ки бодбони масоҳаташ як метри мураббаъ зери таъсири лазери дорои иқтидори 100 кВт метавонад зондро дар тӯли ҳамагӣ як соат то суръати чандсад метр дар як сония тезонад. Гарчанде ки ин барои парвозҳои байниситорагӣ кофӣ нест, чунин нишондиҳандаҳо барои анҷом додани миссияҳои босуръати байнисайёравӣ дар ҳудуди Системаи Офтоб дурнамои нав фароҳам меоранд.
Олимон таъкид мекунанд, ки кори онҳо қадами муҳиме аз назария ба амалия буда, барои сохтани дастгоҳҳои сабук, инъикоскунанда ва технологӣ барои ҳаракати лазерӣ замина мегузорад. Дар оянда чунин технология метавонад дар таҳқиқи фазои дур тағйироти куллӣ ба вуҷуд оварад.